PITTSBURGH, Pennsylvania (AP) -- The head of a prominent cancer research institute issued an unprecedented warning to his faculty and staff Wednesday: Limit cell phone use because of the possible risk of cancer.
The warning from Dr. Ronald B. Herberman, director of the University of Pittsburgh Cancer Institute, is contrary to numerous studies that don't find a link between cancer and cell phone use, and a public lack of worry by the U.S. Food and Drug Administration.
Herberman is basing his alarm on early unpublished data. He says it takes too long to get answers from science, and he believes that people should take action now, especially when it comes to children.
"Really at the heart of my concern is that we shouldn't wait for a definitive study to come out but err on the side of being safe rather than sorry later," Herberman said.
No other major academic cancer research institutions have sounded such an alarm about cell phone use. But Herberman's advice could raise concern among many cell phone users and especially parents. Watch Dr. Gupta explain more on cell phones and cancer risk »
In the memo he sent to about 3,000 faculty and staff Wednesday, he says children should use cell phones only for emergencies because their brains are still developing.
Don't Miss
University of Pittsburgh Cancer Institute: Cell phone advice
FDA: Cell phone Q&A
Dr. Gupta blogs on previous cell phone-cancer discussion
Adults should keep the phone away from the head and use the speakerphone or a wireless headset, he says. He even warns against using cell phones in public places such as a bus, because it exposes others to the phone's electromagnetic fields.
The issue that concerns some scientists -- though nowhere near a consensus -- is electromagnetic radiation, especially its possible effects on children. It is not a major topic in conferences of brain specialists.
A 2008 University of Utah analysis looked at nine studies, including some Herberman cites, with thousands of brain tumor patients and concludes that "we found no overall increased risk of brain tumors among cellular phone users. The potential elevated risk of brain tumors after long-term cellular phone use awaits confirmation by future studies."
Studies last year in France and Norway concluded the same thing.
"If there is a risk from these products -- and at this point we do not know that there is -- it is probably very small," the Food and Drug Administration says on an agency Web site.
Still, Herberman cites a "growing body of literature linking long-term cell phone use to possible adverse health effects including cancer."
"Although the evidence is still controversial, I am convinced that there are sufficient data to warrant issuing an advisory to share some precautionary advice on cell phone use," he wrote in his memo. Read an earlier blog from Dr. Sanjay Gupta on cell phones and cancer
Key advocate for the warning
A driving force behind the memo was Devra Lee Davis, the director of the university's center for environmental oncology.
"The question is, do you want to play Russian roulette with your brain?" she said from her cell phone, while using the hands-free speaker phone, as recommended. "I don't know that cell phones are dangerous. But I don't know that they are safe."
Of concern are the still unknown effects of more than a decade of cell phone use, with some studies raising alarms, said Davis, a former health adviser in the Clinton administration.
She said 20 groups have endorsed the advice the Pittsburgh cancer institute gave, and authorities in England, France and India have cautioned children's use of cell phones.
Herberman and Davis point to a massive ongoing research project known as Interphone, involving scientists in 13 nations, mostly in Europe. Results published in peer-reviewed journals from this project aren't so alarming, but Herberman is citing work not yet published.
The published research focuses on more than 5,000 cases of brain tumors. The National Research Council in the U.S., which isn't participating in the Interphone project, reported in January that the brain tumor research had "selection bias." That means it relied on people with cancer to remember how often they used cell phones. It is not considered the most accurate research approach.
The largest published study, which appeared in the Journal of the National Cancer Institute in 2006, tracked 420,000 Danish cell phone users, including thousands that had used the phones for more than 10 years. It found no increased risk of cancer among those using cell phones.
A French study based on Interphone research and published in 2007 concluded that regular cell phone users had "no significant increased risk" for three major types of nervous system tumors. It did note, however, that there was "the possibility of an increased risk among the heaviest users" for one type of brain tumor, but that needs to be verified in future research.
Earlier research also has found no connection.
Cell phones emit radiofrequency energy, a type of radiation that is a form of electromagnetic radiation, according to the National Cancer Institute. Though studies are being done to see if there is a link between it and tumors of the brain and central nervous system, there is no definitive link between the two, the institute says on its Web site.
"By all means, if a person feels compelled that they should take precautions in reducing the amount of electromagnetic radio waves through their bodies, by all means they should do so," said Dan Catena, a spokesman for the American Cancer Society. "But at the same time, we have to remember there's no conclusive evidence that links cell phones to cancer, whether it's brain tumors or other forms of cancer."
Health Library
MayoClinic.com: Health
Joe Farren, a spokesman for the CTIA-The Wireless Association, a trade group for the wireless industry, said the group believes there is a risk of misinforming the public if science isn't used as the ultimate guide on the issue.
"When you look at the overwhelming majority of studies that have been peer reviewed and published in scientific journals around the world, you'll find no relationship between wireless usage and adverse health affects," Farren said.
Frank Barnes, who chaired the January report from the National Research Council, said Wednesday that "the jury is out" on how hazardous long-term cell phone use might be.
Speaking from his cell phone, the professor of electrical and computer engineering at the University of Colorado at Boulder said he takes no special precautions in his own phone use. And he offered no specific advice to people worried about the matter.
It's up to each individual to decide what if anything to do. If people use a cell phone instead of having a land line, "that may very well be reasonable for them," he said
Ref ;http://edition.cnn.com/2008/HEALTH/conditions/07/23/cancer.cell.phones.ap/index.html?eref=rss_topstories
วันพฤหัสบดีที่ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2551
วันศุกร์ที่ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2551
อักษรตัวท้ายสุดในชื่อภาษาอังกฤษของคุณคืออะไร ลองมาดูคำทำนายต่อไปนี้ ที่จาระไนลักษณะนิสัยของคุณเอาไว้ ทดสอบมาแล้วกับตัวเองและคนใกล้ตัวว่าแม่นใช้ได้ แต่กับคุณไม่รู้ มาลองดูเองละกัน
ref;http://www.rr10.com/eng.html
A / J / S
เป็นคนหลงใหลในอิสระเสรีภาพมาก ไม่ใช่เก็บตัว ทั้งยังชอบการแสดงออกเสียจนดูฟุ่มเฟื่อย สำหรับการทำงาน ชอบทำงานที่ได้เป็นเจ้านายตัวเอง ทั้งนี้เพราะว่าเป็นคนที่ยึดมั่นในความคิดของตนเป็นอย่างยิ่งโดยไม่เปลี่ยนแปลงง่าย ๆ และไม่ยอมประนีประนอมใด ๆ เลย แต่ก็เป็นผู้ที่ซื่อสัตย์ต่อความต้องการของตน ทั้งยังเป็นคนมีอารมณ์ขัน และจริงใจต่อทุกคนที่เป็นเพื่อน
B / K / T
อุปนิสัยมักเป็นคนที่เอาแต่อารมณ์เป็นใหญ่จึงมักหวั่นไหวปรวนแปรได้โดยง่าย ตามกระแสความต้องการ ของคนส่วนใหญ่ หรือบุคคลที่มีอิทธิพลเหนือกว่า แต่ในขณะเดียวกันก็เป็นคนอ่อนไหวง่าย ขี้สงสาร รวมไปถึงการชอบสงสารและเข้าข้างตัวเองอีกด้วย ทั้งยังไม่ใช่คนที่มีความอดทนต่อสิ่งใด ๆ เลย และมักมี
ความฝังใจกับเรื่องร้าย ๆ ในอดีต
C / L / U
เป็นคนที่อยู่เฉย ๆ ไม่ค่อยได้ มักจะกระตือรืนร้นสนอกสนใจเรื่องนั้นเรื่องนี้อยู่เสมอ แต่จะสนใจอะไรได้ ไม่ค่อยนาน และมักทำงานไม่ค่อยสำเร็จหากไม่มีคนช่วย ทั้งนี้เพราะมีความเป็นนักทฤษฎีมากกว่านักปฏิบัติ และยังเป็นคนที่ชอบการแสดงออกโดยเฉพาะในเรื่องความคิดจะให้ความสนใจในตัวบุคคลที่มีความสามารถเก่งการจจนเป็นที่ยอมรับในวงกว้าง และชื่นชอบกับการติดต่อพบปะผู้คน
D / M / V
เป็นคนที่มีความเข้มแข็งและอดทนที่โดดเด่นมาก ชอบทำตัวง่าย ๆ ติดดินและไม่เป็นปัญหาสำหรับใคร
มักจะเป็นที่พี่งพาของคนใกล้ชิด เป็นผู้ให้ที่ดีสำหรับคนที่ต้องการความช่วยเหลือจริงจัง แต่จะไม่มีความอดทนกับคนที่เอาแต่งอมืองอเท้าไม่ทำอะไร นอกจากเอาแต่ร้องขอทั้งยังให้ความสำคัญกับการทำงานและสิ่งอันเป็นสาระต่อชีวิต นอกจากนี้ยังเป็นคนที่รักความซื่อสัตย์มากที่จะทำทุกอย่างตรงไปตรงมา
E / N / W
เป็นคนชอบความทันสมัยมาก และมักจะทนกฎเกณฑ์เก่า ๆ ที่เห็นว่าคร่ำครึสำหรับตนไม่ได้เลย ทั้งยังเป็น คนชอบการเปลี่ยนแปลง จะไม่มีวันยอมยึดมั่นหรือเข้มงวดอยู่กับสิ่งใดสิ่งหนึ่งได้และยังไม่ใช่คนที่มีระเบียบแบบแผนอะไรมากนัก ความคิดก็มักจะขัดแย้งกับคนทั่วไป ออกจะดูดื้อรั้นในสายตาคนรอบข้าง
F / O / X
เป็นผู้ที่มีความอ่อนโยน โอบอ้อมอารีและมักมีเสน่ห์ต่อคนใกล้ตัวเสมอทั้งยังเป็นคนที่นิยมในสิ่งที่สวยงา
มอ่อนหวานจึงมักจะหมดเปลืองเวลาไปกับการสรรหาสิ่งละอันพันละน้อยเหล่านี้ให้ตนเองโดยเฉพาะใน
เรื่องการแต่งตัว ซึ่งเป็นสิ่งที่ทำให้จิตใจมีความสุขมากทั้งยังนิยมชมชอบให้คนรอบข้างได้สัมผัสใกล้ชิดกับสิ่งสวยงาม ไม่ว่าจะเป็นเรื่องศิลปะหรือข้าวของเครื่องใช้ต่าง ๆ
G / P / Y
มักเป็นคนที่นิยมในความจริงที่ตรงไปตรงมาและชัดเจน ชอบทำงานที่มีเหตุผลจริงจัง ทั้งยังเป็นคนที่มี ความละเอียดถี่ถ้วนมากในหน้าที่ที่รับผิดชอบ นอกจากนี้ยังเป็นคนเปิดเผย ใจร้อนชอบแสดงออก กล้าคิดกล้าทำ แต่ไม่ใช่นักพูดที่ดีนัก เป็นคนที่มีความโดดเด่นในตัวเองโดยธรรมชาติ เป็นคนชอบแต่งตัวและมีรสนิยมที่ดีในการเลือกข้าวของเครื่องใช้ให้กับตนโดยไม่จำเป็นต้องมีราคาแพงเสมอไป
H / Q / Z
ไม่มีความเร่งร้อนบุ่มบ่ามในการกระทำใด ๆ ทั้งสิ้น การคิดการตัดสินใจค่อนข้างล่าช้าแต่สุขุมรอบคอบ และผ่านการวางแผนที่ดี ไม่ชอบชีวิตเสี่ยงภัยและไร้ความมั่นคง ทั้งยังเป็นคนที่เคร่งครัดต่อระเบียบกฎเกณฑ์ของสังคมเป็นอย่างยิ่ง ค่อนข้างจะปิดกั้นตัวเองต่อความสนุกสนานในความคิดของคนทั่วไป รักความสงบ และรักการใช้ชีวิตส่วนตัวที่ไม่มีคนเข้ามาวุ่นวาย
I / R
มีความมานะพยายามสูง และมองคนในแง่ดี ไม่มีอคติหรือคิดร้ายกับใครทั้งสิ้น แต่ในขณะเดียวกันเป็นคนที่ มีความเป็นตัวของตัวเองมาก ชัดเจนและตรงไปตรงมากับความชอบหรือไม่ชอบของตน ไม่มีลักษณะของคนที่ลังเล หรือตัดสินใจไม่ได้ให้เห็นเลย จะดูเป็นคนดันทุรังอยู่สักหน่อยกับสิ่งที่ตนคิดและเชื่อที่จะไม่ยอมเปลี่ยนแปลง ทั้งยังมีหลักการและเหตุผลสำหรับการกระทำของตัวเองเสมอ
ชื่อภาษาอังกฤษตัวสุดท้ายก็มีความหมายนะ
ref;http://www.rr10.com/eng.html
A / J / S
เป็นคนหลงใหลในอิสระเสรีภาพมาก ไม่ใช่เก็บตัว ทั้งยังชอบการแสดงออกเสียจนดูฟุ่มเฟื่อย สำหรับการทำงาน ชอบทำงานที่ได้เป็นเจ้านายตัวเอง ทั้งนี้เพราะว่าเป็นคนที่ยึดมั่นในความคิดของตนเป็นอย่างยิ่งโดยไม่เปลี่ยนแปลงง่าย ๆ และไม่ยอมประนีประนอมใด ๆ เลย แต่ก็เป็นผู้ที่ซื่อสัตย์ต่อความต้องการของตน ทั้งยังเป็นคนมีอารมณ์ขัน และจริงใจต่อทุกคนที่เป็นเพื่อน
B / K / T
อุปนิสัยมักเป็นคนที่เอาแต่อารมณ์เป็นใหญ่จึงมักหวั่นไหวปรวนแปรได้โดยง่าย ตามกระแสความต้องการ ของคนส่วนใหญ่ หรือบุคคลที่มีอิทธิพลเหนือกว่า แต่ในขณะเดียวกันก็เป็นคนอ่อนไหวง่าย ขี้สงสาร รวมไปถึงการชอบสงสารและเข้าข้างตัวเองอีกด้วย ทั้งยังไม่ใช่คนที่มีความอดทนต่อสิ่งใด ๆ เลย และมักมี
ความฝังใจกับเรื่องร้าย ๆ ในอดีต
C / L / U
เป็นคนที่อยู่เฉย ๆ ไม่ค่อยได้ มักจะกระตือรืนร้นสนอกสนใจเรื่องนั้นเรื่องนี้อยู่เสมอ แต่จะสนใจอะไรได้ ไม่ค่อยนาน และมักทำงานไม่ค่อยสำเร็จหากไม่มีคนช่วย ทั้งนี้เพราะมีความเป็นนักทฤษฎีมากกว่านักปฏิบัติ และยังเป็นคนที่ชอบการแสดงออกโดยเฉพาะในเรื่องความคิดจะให้ความสนใจในตัวบุคคลที่มีความสามารถเก่งการจจนเป็นที่ยอมรับในวงกว้าง และชื่นชอบกับการติดต่อพบปะผู้คน
D / M / V
เป็นคนที่มีความเข้มแข็งและอดทนที่โดดเด่นมาก ชอบทำตัวง่าย ๆ ติดดินและไม่เป็นปัญหาสำหรับใคร
มักจะเป็นที่พี่งพาของคนใกล้ชิด เป็นผู้ให้ที่ดีสำหรับคนที่ต้องการความช่วยเหลือจริงจัง แต่จะไม่มีความอดทนกับคนที่เอาแต่งอมืองอเท้าไม่ทำอะไร นอกจากเอาแต่ร้องขอทั้งยังให้ความสำคัญกับการทำงานและสิ่งอันเป็นสาระต่อชีวิต นอกจากนี้ยังเป็นคนที่รักความซื่อสัตย์มากที่จะทำทุกอย่างตรงไปตรงมา
E / N / W
เป็นคนชอบความทันสมัยมาก และมักจะทนกฎเกณฑ์เก่า ๆ ที่เห็นว่าคร่ำครึสำหรับตนไม่ได้เลย ทั้งยังเป็น คนชอบการเปลี่ยนแปลง จะไม่มีวันยอมยึดมั่นหรือเข้มงวดอยู่กับสิ่งใดสิ่งหนึ่งได้และยังไม่ใช่คนที่มีระเบียบแบบแผนอะไรมากนัก ความคิดก็มักจะขัดแย้งกับคนทั่วไป ออกจะดูดื้อรั้นในสายตาคนรอบข้าง
F / O / X
เป็นผู้ที่มีความอ่อนโยน โอบอ้อมอารีและมักมีเสน่ห์ต่อคนใกล้ตัวเสมอทั้งยังเป็นคนที่นิยมในสิ่งที่สวยงา
มอ่อนหวานจึงมักจะหมดเปลืองเวลาไปกับการสรรหาสิ่งละอันพันละน้อยเหล่านี้ให้ตนเองโดยเฉพาะใน
เรื่องการแต่งตัว ซึ่งเป็นสิ่งที่ทำให้จิตใจมีความสุขมากทั้งยังนิยมชมชอบให้คนรอบข้างได้สัมผัสใกล้ชิดกับสิ่งสวยงาม ไม่ว่าจะเป็นเรื่องศิลปะหรือข้าวของเครื่องใช้ต่าง ๆ
G / P / Y
มักเป็นคนที่นิยมในความจริงที่ตรงไปตรงมาและชัดเจน ชอบทำงานที่มีเหตุผลจริงจัง ทั้งยังเป็นคนที่มี ความละเอียดถี่ถ้วนมากในหน้าที่ที่รับผิดชอบ นอกจากนี้ยังเป็นคนเปิดเผย ใจร้อนชอบแสดงออก กล้าคิดกล้าทำ แต่ไม่ใช่นักพูดที่ดีนัก เป็นคนที่มีความโดดเด่นในตัวเองโดยธรรมชาติ เป็นคนชอบแต่งตัวและมีรสนิยมที่ดีในการเลือกข้าวของเครื่องใช้ให้กับตนโดยไม่จำเป็นต้องมีราคาแพงเสมอไป
H / Q / Z
ไม่มีความเร่งร้อนบุ่มบ่ามในการกระทำใด ๆ ทั้งสิ้น การคิดการตัดสินใจค่อนข้างล่าช้าแต่สุขุมรอบคอบ และผ่านการวางแผนที่ดี ไม่ชอบชีวิตเสี่ยงภัยและไร้ความมั่นคง ทั้งยังเป็นคนที่เคร่งครัดต่อระเบียบกฎเกณฑ์ของสังคมเป็นอย่างยิ่ง ค่อนข้างจะปิดกั้นตัวเองต่อความสนุกสนานในความคิดของคนทั่วไป รักความสงบ และรักการใช้ชีวิตส่วนตัวที่ไม่มีคนเข้ามาวุ่นวาย
I / R
มีความมานะพยายามสูง และมองคนในแง่ดี ไม่มีอคติหรือคิดร้ายกับใครทั้งสิ้น แต่ในขณะเดียวกันเป็นคนที่ มีความเป็นตัวของตัวเองมาก ชัดเจนและตรงไปตรงมากับความชอบหรือไม่ชอบของตน ไม่มีลักษณะของคนที่ลังเล หรือตัดสินใจไม่ได้ให้เห็นเลย จะดูเป็นคนดันทุรังอยู่สักหน่อยกับสิ่งที่ตนคิดและเชื่อที่จะไม่ยอมเปลี่ยนแปลง ทั้งยังมีหลักการและเหตุผลสำหรับการกระทำของตัวเองเสมอ
ชื่อภาษาอังกฤษตัวสุดท้ายก็มีความหมายนะ
"วิกรม กรมดิษฐ์" วิพากษ์ลงทุนไทย
หน้าแรก บทความ Down Load เชื่อมโยง สมุดเยี่ยม
บทความปี 2004 p2
บทความปี 2004 p1 บทความปี 2003 p2 บทความปี 2003 p1 บทความปี 2002
"วิกรม กรมดิษฐ์" วิพากษ์ลงทุนไทย (1) ไทยคว้าเงินทุนทั่วโลกได้แค่ 1%
รายงานพิเศษ โดย จรัญ ยั่งยืน ประชาชาติธุรกิจ หน้า 20 วันที่ 19 กรกฎาคม 2547 ปีที่ 27 ฉบับที่ 3602 (2802)
ชื่อของ "วิกรม กรมดิษฐ์" นั้นย่อมคุ้นหูอย่างยิ่งในวงการเศรษฐกิจและอุตสาหกรรม
เพราะเขาทุ่มเทปลุกปั้นนิคมอุตสาหกรรมเครืออมตะจนฟูเพื่องมากในยุคนี้
แต่ปัจจุบัน "วิกรม" ในวัยต้นๆ 50 ตัดสินวางมือการบริหารธุรกิจไปเกือบหมด รั้งเพียงตำแหน่งประธานเจ้าหน้าที่บริหารบริษัท อมตะ คอร์ปอเรชั่น จำกัด (มหาชน) และประธานมูลนิธิอมตะ อันมีจุดมุ่งหมายเพื่อจัดตั้งเมืองสมบูรณ์แบบ (perfect city) เท่านั้น
ส่วนงานด้านบริหารอื่นๆ ของเครือนิคมอมตะ "วิกรม" ได้มอบหมายให้น้องๆ ร่วมบิดาซึ่งมีถึง 20 กว่าคนไปดำเนินการบริหารกันเอง
จากประสบการณ์ที่สั่งสมตั้งแต่วัยละอ่อนจนถึงขั้นปรมาจารย์ ทำให้ต้องยอมรับว่าเขาเป็นคนหนึ่งที่เชี่ยวชาญในเรื่องการลงทุน
"ประชาชาติธุรกิจ" ได้มีโอกาสไปเยี่ยมบ้านใหม่อันเป็นบ้านทรงไทยบนยอดตึกอันน่ายล
และจากการพบปะพูดคุยร่วม 2 ชั่วโมง จึงขอหยิบยกเรื่องการลงทุน ซึ่ง"วิกรม"แสดงความเห็นไว้อย่างน่าสนใจมานำเสนอต่อท่านผู้อ่าน
"นักลงทุนต่างประเทศ (FDI) ทั่วโลกมีเงินลงทุนกว่า 700,000 ล้านดอลลาร์ แต่มาลงทุนในเมืองไทยยังไม่ถึง 1% ส่วนอีก 99% นั้นลอยอยู่ในตลาดทั่วโลก เขาลงทุนที่จีนเป็นอันดับหนึ่ง ปี 2546 มีผู้ไปลงทุนถึง 53,000 ล้านดอลลาร์"
"วิกรม" ฉายภาพถึงเม็ดเงินที่มีการลงทุนกันทั่วโลกในทุกวันนี้
แต่มีคนมาลงทุนในเมืองไทยประมาณ 1% นั้นเป็นเรื่องรถยนต์เสียส่วนใหญ่ การผลิตรถยนต์ทั้งโลกนั้นผลิตปีละ 60 ล้านคัน ผลิตในเมืองไทยแค่ 7 แสนคันก็ถือว่าพีกที่สุดแล้ว หรือประมาณ 1.2% ของกำลังผลิตทั่วโลกโดยเฉพาะมิตซูบิชิตั้งแต่เข้ามาผลิตรถในเมืองไทยนั้นส่งออกไปแล้ว 6 แสนกว่าคัน ใน 130 กว่าประเทศ นี่แสดงว่าตลาดมันใหญ่
"วันนี้รถที่เข้าสิงคโปร์ 3 คันเป็นจากเมืองไทย 1 คัน"
รถบีเอ็มดับเบิลยูที่ผลิตในนิคมอุตสาหกรรม อมตะนครเป็นดัชนีชี้ให้เห็นว่าคุณภาพคนที่ทำรถยนต์ในประเทศไทยนั้นไปถึงระดับโลกแล้ว เพราะผลิตรถซีรีส์ 7 ที่ประกอบที่เมืองไทยนั้นคุณภาพใกล้เคียงกับรถที่ประกอบในเยอรมนี ซึ่งเป็นซีรีส์ที่แพงที่สุดของบีเอ็มฯ
ส่วนมอเตอร์ไซค์นั้นเราก็ผลิตมากมายมหาศาล
ทุกวันนี้ประเทศไทยยังมีพื้นที่ที่เหลือ (room) ที่จะไปทำอะไรอีกมาก
"FDI" เหลือตั้งมากแต่ทำไมอีก 99% นั้นไม่มาลงเมืองไทย ?
"เพราะบีโอไอการให้ความสะดวกแก่นักลงทุนต่างประเทศนั้นประเทศไทยยังไม่ได้แข่งขันเท่าที่ควร"
ทำไมสิงคโปร์จึงเป็นเซ็นเตอร์ของการเงินในภูมิภาค ?
เพราะสิงคโปร์นั้นเปิดเต็มที่มีบริษัทเกี่ยวกับการเงินในสิงคโปร์ 700 กว่าบริษัท มีบริษัทเกี่ยวกับการขนส่งสินค้า 8,000 บริษัท สิงคโปร์จึงกลายเป็นเมืองของสินค้าและการเงิน
ถามว่าแล้วทำไมเมืองไทยจึงไม่เป็น ?
เพราะเมืองไทยมีความคิดคอนเซอร์เวทีฟห้ามต่างชาติมาเดี๋ยวแบงก์ไทยจะเจ๊งทั้งที่เมืองไทยมีแบงก์ไม่กี่ครอบครัวที่รวย
เมืองไทยเป็นเมืองแบบว่าโปรเท็กต์ระบบผูก ขาด (protect monopoly) สิงคโปร์เขาไม่ รัฐบาลไทยในอดีตโปรเท็กต์ให้คน 10 ครอบครัวให้เขาทำแบงก์ แต่สิงคโปร์สนับสนุนเต็มที่ ให้สิทธิประโยชน์ ให้อะไรทุกอย่าง มันก็เลยกลายเป็นแหล่งการเงิน เดี๋ยวนี้ไปพม่า ไปอินเดีย ไปจีนก็ใช้เงินสิงคโปร์ได้ แต่ไม่รับเงินบาท
"วันนี้เรากลัวว่า FDI จะเข้ามายึดบ้านเรา เป็นความกลัวของคนที่อยู่ในระบบราชการ เป็นความกลัวของผู้ที่อยู่ในระบบการเงินที่เป็นคนไทย กลัวเพราะอะไร กลัวมีคนเก่งกว่า แต่คนที่ไม่เก่งอยู่แถวชายแดนเป็นล้านคนนี่ไม่เป็นไรเพราะพวกนี้มันไม่มาแข่งขันกับพวกตน ซึ่งเป็นความคิดที่ผิด"
"วิกรม" เปรียบเทียบระหว่างไทยกับสิงคโปร์ ว่า ขนาดของสิงคโปร์แค่ 662 ตารางกิโลเมตร แต่กรุงเทพฯของเรา 1,500 ตารางกิโลเมตร ใหญ่กว่าเกือบ 3 เท่า แต่รายได้ต่อหัวของคนสิงคโปร์มากกว่าคนไทย 10 เท่า สิงคโปร์มีรายได้ต่อหัวต่อปี 20,000 เหรียญ แต่รายได้ของคนไทยยังไม่ถึง 2,000 เหรียญเลย
หรืออย่างความหนาแน่นของคนสิงคโปร์นั้น 1 ตารางกิโลเมตรมีถึง 6,000 คน แต่ของไทยแค่ 110 คน จะเห็นว่าไทยมีที่ดินมากกว่าสิงคโปร์มาก
ถามว่าสิงคโปร์มีอะไรดีกว่าเมืองไทยหรือ แม้ แต่น้ำกินยังต้องเอามาจากมาเลย์เลย
"หากย้อนกลับไปเมื่อ 30 ปีที่แล้วรายได้คนสิงคโปร์น้อยกว่าคนไทยอีก แต่การปกครองยุคนั้นของเราเอาแต่ทหารๆ มาเป็นนายกฯ ถามว่ามีทหารคนไหนที่ทำเซ็งลี้เก่งบ้าง แต่สิงคโปร์มีลี กวน ยู ที่มีหัวเซ็งลี้"
ทุกวันนี้คุณภาพชีวิตคนของสิงคโปร์ดีกว่าของเรามาก จากสนามบินแล้วเข้าไปในเมืองเต็มไปด้วยต้นไม้ ซึ่งแสดงว่าคนมีคุณภาพชีวิตที่ดี กินดีอยู่ดี คนแข็งแรง แต่คนไทยดูหน้าซีดๆ เหลืองๆ
"คนไทยเราหลอกตัวเองว่าดีกว่าที่อื่น เพราะคนรวยพูด ไม่ใช่คนจนพูด"
เวลานี้คนว่างงานในเมืองไทยมาก คนจนต้องไปทำมาหากินในต่างประเทศเป็นล้านคน อยู่ในอเมริกา 3-4 แสนคน เมื่อก่อนนี้มีคนไทยไปอยู่ไต้หวันถึง 2 แสนคน ตอนนี้ลดลงมาเหลือ 1.1 แสนคน และมีอีกไม่น้อยที่กระจายอยู่ในญี่ปุ่น มาเลเซีย และยุโรป
ในกลุ่มอาเซียนนั้นประเทศฟิลิปปินส์ถือว่าเผชิญปัญหาหนัก บ้านเมืองของเขาวันนี้กับเมื่อ 25 ปีที่แล้วแทบไม่ได้ต่างกันเลย มีคนออกไปทำงานต่างประเทศถึง 10 กว่าล้านคน เขามีคนมากและส่วนใหญ่นับถือศาสนาคริสต์นิกายคาทอลิก จึงไม่มีการคุมกำเนิด ถ้าใครมาพูดเรื่องคุมกำเนิดก็ไม่ได้รับการเลือกตั้งแน่ บวกกับประธานาธิบดีที่ผ่านมาส่วนใหญ่เป็นแม่บ้าน นักร้อง ดารา เวลาคุยกันมันคุยเรื่องยี่ห้อเสื้อ จึงเป็นปัญหาในการบริหารประเทศ
"สำหรับไทยต้องมามองว่าทำไมสิงคโปร์จึงมีงานทำ ก็เพราะมันเปิดประตูให้คนมาลงทุน ลี กวน ยู บอก เฮ้ยเข้ามาจะให้สิทธิประโยชน์ จะสร้างถนนให้ ต่างชาติที่อยากจะมาลงทุนก็เลยให้สิงคโปร์ เป็นฐาน"
นั่นคือสิ่งที่ "วิกรม" มองเห็นประโยชน์จากการเข้ามาลงทุนของต่างชาติ
แล้วจะชักจูงต่างชาติให้นำเม็ดเงินมาลง ทุนในเมืองไทยเพิ่มขึ้นได้อย่างไร ?
(โปรดอ่านต่อในฉบับหน้า)
ไม่เอาการเมือง !!
ชื่อของ "วิกรม กรมดิษฐ์" ผุดเป็นหัวข้อข่าวการเมืองอยู่เป็นระยะๆ ก่อนที่ "สุวัจน์ ลิปตพัลลภ" จะนำพรรคชาติพัฒนาไปซุกไออุ่นรัฐบาล พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร เขาก็มีชื่อเป็นรัฐมนตรีคนหนึ่งในสังกัดพรรคชาติพัฒนา
"เรื่องการเมืองนั้นผมไม่อยากเป็น ผมบอกมาตลอดว่าผมไม่สนใจเรื่องชื่อเสียง ไม่สนใจเรื่องอำนาจ ไม่สนใจเรื่องวาสนา ไม่สนใจเรื่องเหรียญตราหรือรางวัลอะไรทั้งนั้นในชีวิตผม"
ไม่สนใจเรื่องรัฐมนตรีช่วยว่าการหรือรัฐมนตรีว่าการอะไรทั้งนั้น แต่ที่พูดไปก็ต้องให้เกียรติสุวัจน์ ลิปตพัลลภ เขาอุตส่าห์มาเชิญไปเป็นเลขาธิการพรรค มาเชิญไปเป็นรัฐมนตรี ฉะนั้นก็ต้องลงอย่างไรให้มันดูดีกับเขา
"ผมได้บอกกับเขาไปตั้งแต่ทีแรกแล้วว่า ผมไม่สะดวกเพราะใจผมไม่เอา"
เมื่อถามว่าสนับสนุนพรรคการ เมืองไหน
"ผมสนับสนุนทุกคนแหละ ผมมีเพื่อน ดีก็ช่วยผมมีแต่พรรคพวกไม่มีพรรคการ เมือง"
ประชาชาติธุรกิจ หน้า 8
--------------------------------------------------------------------------------
"วิกรม กรมดิษฐ์"วิพากษ์ลงทุนไทย (2) แนะกลยุทธ์ดูดเงินลงทุน FDI
รายงาน จรัญ ยั่งยืน เรียบเรียง ประชาชาติธุรกิจ หน้า 6 วันที่ 22 กรกฎาคม 2547 ปีที่ 28 ฉบับที่ 3602 (2802)
หากจะถามว่าแล้วไทยจะดึงเม็ดเงินลงทุน (FDI) ที่ลอยอยู่ทั่วโลกถึง 7 แสนล้านดอลลาร์ มาลงทุนในบ้านเราเพิ่มได้อย่างไร ?
"วิกรม กรมดิษฐ์" เห็นหนทางโดยเราต้องดำเนินการใน 4 ประการ
1.เรื่องสิทธิประโยชน์
ไทยต้องให้ผู้ลงทุนต่างชาติมากกว่าประเทศอื่นให้ เช่น วันนี้สิงคโปร์ให้เท่าไหร่ เราก็ต้องให้มากกว่า 30%
เมื่อต่างชาติเข้ามาบริษัทหนึ่ง ถามว่าเราได้อะไร ? "ที่ดินขายได้ สิ่งก่อสร้างขายได้ น้ำ ไฟ อาหาร วัตถุดิบขายได้"
"ถ้าวันนี้เราไม่ให้ต่างชาติเข้าสักคนหนึ่ง เราจะยิ่งกว่าพม่าอีก รถที่ใช้ก็เป็นรถอีแต๋น"
ผมเคยคุยกับนายธารินทร์ นิมมานเหมินท์ สมัยเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง บอกท่านว่า สิทธิประโยชน์ของเรานั้นต้องให้มากกว่าที่สิงคโปร์กับมาเลเซียเขาให้ คุณธารินทร์บอกว่าเราก็ให้เหมือนๆ กับมาเลย์และสิงคโปร์แล้วทำไมต้องให้มากกว่า
"อันนี้ไม่ใช่หัวคิดเซ็งลี้ ไม่ได้เป็นพ่อค้า ถ้าใครมีความคิดแบบนี้บริษัทนั้นเจ๊ง ถ้าเป็นพ่อค้าต้องบอกว่า จะทำยังไงถึงจะได้งาน"
2.ต้องล้างกฎหมาย ตม.
เพราะเป็นอุปสรรคกับนักลงทุนต่างประเทศ แต่เราปล่อยให้พม่านุ่งโสร่ง ลาว เขมร และเนปาลเข้ามาเป็นล้านๆ คน ส่วนพวกต่างชาติที่มีเงินต่างชาติที่มีหัวต่างชาติที่มีเทคโนโลยีกลับเข้ามาไม่ได้
วันนี้คนไต้หวันไปอยู่ในเมืองจีนแล้วล้านกว่าคน มีเงินลงทุน 1 แสนกว่าล้านเหรียญในระยะเวลาไม่ถึง 10 ปี แต่เขามาลงในไทย 40 กว่าปีแค่ 1.1 หมื่นล้านเหรียญ (ประมาณ 5 แสนล้านบาท) ตอนนี้มีคนไต้หวันอยู่ 5 หมื่นคน เท่ากับว่ามีเงินลงทุนคนละ 10 ล้านบาทเท่านั้น
ถามว่าคนไต้หวันที่มาลงทุนในประเทศไทยมีเกเรสักกี่คน ?
"เราควรมาขีดใหม่ว่า ถ้าวันนี้เราต้องการเงินเข้ามาลงทุน 1 ล้านล้านบาท คนที่อยากจะมาถือสัญชาติไทย เช่น ไต้หวัน ฮ่องกง สิงคโปร์ ญี่ปุ่น หรืออเมริกา พวกนี้เขามาถึงเขาเห็นโอกาสเพราะพื้นที่ของเราใหญ่โต สมบูรณ์ เมื่อเขาเข้ามาก็จะขนเงินมาด้วย"
"โดยเรากำหนดว่าต้องจบคณะที่เราอยากได้ หรือคนหนึ่งต้องมีเงินอย่างน้อย 20 ล้านบาท กำหนดประเภทอุตสาหกรรมอย่างนี้จะต้องมีลง ทุนเท่านี้ อายุไม่เกินเท่านี้ ซึ่งเป็นสเป็กที่ชาวบ้านเขาทำมาตั้งชาติหนึ่งแล้ว ถ้าอยากให้ประเทศไทยโตต้องเปิดตรงนี้"
3.เรื่องการสร้างสาธารณูปโภคหรือความสะดวก
พวกต่างชาติตอนนี้เขาเข้ามา เขาไม่สะดวกเรื่องรถติดที่กรุงเทพฯ แต่ที่สิงคโปร์นั้นคนไม่ว่าจะอยู่ตรงไหนสามารถต่อสายได้หมด เมืองไทยนั้นแค่ไปที่อีสเทิร์นซีบอร์ดน้ำยังไม่พอใช้เลย
"ผมเองก็ลงทุนน้ำไป 1,000 กว่าล้านสำหรับ อมตะนคร แต่ที่สิงคโปร์นั้นน้ำเขาไม่มีก็ต่อท่อมาจากมาเลย์"
4.ต้องปรับปรุงกฎหมาย
"กฎหมายเรามันไม่โปร่งใส มันลูบหน้าปะจมูก ทำให้คนไม่มั่นใจ"
ถ้าเราปรับปรุง 4 ข้อนี้ได้จะทำให้นักลงทุนเพิ่มขึ้นจาก 1% เพราะมีเงินลงทุนจากต่างประเทศลอยอยู่อีก 99% มันอาจจะกลายเป็น 2% ถ้าทำแบบนี้ได้รัฐบาลจะเพิ่มจีดีพีเป็น 10% หรือ 11% ก็ไม่ใช่เป็นเรื่องยาก
"วันนี้ถ้าบอกว่าเงินของต่างชาติที่ต้องการเข้ามาลงทุนในประเทศไทยล้านล้านบาท ช่วงที่ผ่านมาเราแค่ 2 แสนกว่าล้านบาท ซึ่งเป็น 25% ของจีดีพี มันจะไปกระตุ้นเม็ดเงินในตลาดและทุกๆ อย่างได้"
ถามว่าทำไมการลงทุนของจีนจึงโตเป็นเบอร์หนึ่งตลอด มีเงินลงทุนเข้ามาตั้ง 53,000 ล้านดอลลาร์ ปีที่แล้วจีนได้ดุลการค้าจากอเมริกา 100,000 ล้านเหรียญ เงินทุนสำรองระหว่างประเทศ 400,000 ล้านเหรียญ ไต้หวันมีอีก 200,000 ล้านเหรียญ ฮ่องกงอีก 100,000 ล้านเหรียญ
"ผมไปเวียดนามปรากฏว่าผมเอาเงินไปทิ้งไว้มหาศาล เอากลับบ้านไม่ได้เช่นเดียวกัน หากต่างชาติมาลงทุนบ้านเราแล้วขนกลับไปได้หรือเปล่า ?"
"วันนี้เป็นปัญหาของรัฐบาลเรา แต่รัฐบาลเราไม่ใช้หัว คนบริหารไม่ได้วิชั่นเลย คิดดูถ้ามี FDI เหมือนประเทศจีนเข้ามา คนพวกนี้ก็ไม่ต้องออกไปทำงานที่ไหนหรอก"
เราไม่รู้จักตัวเอง!!!
มองเหมือนพวกม้า
"ประเด็นตอนนี้ คือ รัฐบาลก็ดี คนไทย ก็ดี ไม่รู้จักตัวตนของตัวเองว่าเรายืนอยู่ตรงไหน ก็เลยทำไม่ถูกว่าจะแก้ตรงไหน"
"คนไทยเวลาไปเวียดนามก็บอกว่า เฮ้ย... เวียดนามก็อีก 20 ปี พอไปเมืองจีนก็บอก เฮ้ย...อีก 20 ปี พอไปที่ไหนก็จะเอาสีลมไปเปรียบกับชาวบ้านเขาเสียเรื่อย คนไทยค่อนประเทศมองเหมือนพวกม้า มองเห็นแค่ตรงหน้า แต่ไม่มองไม่เห็นรอบข้าง"
ที่ว่าเราไม่รู้จักตัวเองนั้นมีอยู่ 3 ข้อ
1.ไม่รู้ว่าวันนี้เราอยู่ตรงไหนของโลก
ประเทศในโลกมีอยู่ 200 ประเทศ เราห่างไกลจากเขาเยอะเลย แต่คนไทยกำลังหลอกตัวเองว่า ไปที่ไหนแล้วเราดีกว่าคนอื่นอุดมสมบูรณ์นั่นก็ใช่เพราะเราไม่มีแผ่นดินไหว ไม่มีไต้ฝุ่น แล้วก็คิดว่าตัวเองดี คนไทยไม่รู้จักตัวเองที่แท้จริงว่าเราอยู่ตรงไหน
2.คนไทยไม่ค่อยยอมแก้ไขและชอบตำข้าวสารกรอกหม้อ
อย่างปัญหาเรื่องน้ำนี่เราตำข้าวสารกรอกหม้อมาตลอด ฝนตกทั้งประเทศไทย 8 แสนล้านคิวต่อปี เขื่อนทั้งหมดที่มีในประเทศไทยเก็บน้ำได้แค่ 10% เท่านั้นเอง
เวลาฝนตกน้ำท่วมก็เอากระสอบทรายมาเรียงๆ กัน ปีหน้าก็เอามาเรียงๆ อีก เพื่อให้น้ำมันผ่านๆ ไป พอจบหน้าน้ำเราก็ลืมกันแล้วซึ่งเขาเรียกว่า ตำข้าวสารกรอกหม้อ พอถึงหน้าแล้งชาวบ้านก็จะฆ่ากันเพื่อแย่งน้ำกันอีก
"ทำไมเราไม่เพิ่มการเก็บน้ำฝนที่ตกมา 100% เป็นสัก 30% ล่ะ"
3.การศึกษาเราห่วย
"มีแต่วอลุ่มแต่ไม่มีคุณภาพ เมื่อ 8-9 ปีที่แล้วยูนิโด้ให้เรตติ้งของไทยกับเวียดนามเท่ากัน ผมบอกบ้า คือคิดแบบคนไทยว่าไม่จริง เถียงใหญ่เลย แต่เมื่อไปดูการสอบแข่งขันโอลิมปิกนักเรียน เวียดนามได้เหรียญทองพวกเลข เคมี ฟิสิกส์กันเกลื่อนเลย แต่ประเทศไทยเพิ่งจะได้ ได้สักอันก็ดีใจกันยกใหญ่เลย"
ยกตัวอย่าง ไต้หวันเล็กกว่าประเทศไทย 13 เท่า พื้นที่ทำมาหากินเล็กกว่าประเทศไทย 20 เท่า แต่มีทุนสำรองระหว่างประเทศมากกว่าประเทศไทย 5 เท่า ขณะที่ประชากรน้อยกว่า เรา 3 เท่า พื้นที่ในประเทศก็มีแต่หินทั้งนั้น
มหาวิทยาลัยไต้หวันนั้น คนสอบเข้าได้เป็นเด็กอัจฉริยะแทบทั้งหมด เมื่อปีที่แล้วไต้หวัน มียอดขายเฉพาะไอทีอย่างเดียว 64,000 ล้านเหรียญ เกือบเท่ากับยอดส่งออกทั้งประเทศไทยที่มีประมาณ 7 หมื่นล้านเหรียญ
"วันนี้เราต้องเอกซเรย์ตัวเองแล้วปรับ ปรุงแก้ไขเสีย"
ประชาชาติธุรกิจ หน้า 6
--------------------------------------------------------------------------------
"วิกรมกรมดิษฐ์" วิพากษ์ลงทุนไทย(จบ) จับตาเวียดนามคู่แข่งที่น่ากลัว!!!
รายงานพิเศษ จรัญ ยั่งยืน เรียบเรียง ประชาชาติธุรกิจ หน้า 6 วันที่ 26 กรกฎาคม 2547 ปีที่ 28 ฉบับที่ 3604 (2804)
สำหรับเพื่อนบ้านของไทยนั้น "วิกรม กรมดิษฐ์" มองว่าเวียดนามกำลังพัฒนาเศรษฐกิจอย่างน่ากลัวมากประเทศหนึ่ง
เวียดนามมีความน่ากลัวใน 3-4 อย่าง
อย่างแรกคือ อุตสาหกรรมที่ใช้แรงงานมาก เช่น รองเท้า อุตสาหกรรมอาหาร อุตสาหกรรมเกษตร นั้นเราแพ้เวียดนามหลุดลุ่ยไปแล้ว
"มีเจ้าของโรงงานทำรองเท้าคนหนึ่งอยู่บ้าน โป่งเขาไปตั้งโรงงานทำรองเท้าในนิคมของเราที่เวียดนาม เอาสแตนดาร์ดจากโรงงานที่บ้านโป่งไปใช้ ขนาดของเครื่องจักรเท่ากัน จำนวนคนเท่ากัน เปิดได้แค่ 9 เดือน ปรากฏว่ามีกำลังผลิตมากกว่าผลิตที่บ้านโป่ง 30%"
ในด้านต้นทุนค่าแรงก็เช่นเดียว ในเวียดนามถูกกว่าเมืองไทย 2 เท่ากว่า แถมเวลาส่งออกรองเท้ายี่ห้อเดียวกันไปยุโรป ถ้าประทับตราว่าเป็นโปรดักต์ออฟเวียดนามยังเสียภาษีนำเข้าถูกกว่าส่งจากเมืองไทย
อย่างที่สอง สินค้าอะไรที่ต่อไปเป็นสินไฮเทคและใช้คนงานฝีมือสูงอีกไม่เกิน 5-7 ปีไทยก็ต้องแพ้เวียดนาม เพราะว่าพวกนี้ต้องใช้คนเก่งจำนวน มาก รวมทั้งเรื่องไอทีเรื่องซอฟต์แวร์ต่างๆ เราจะแพ้เวียดนามด้วย
อย่างที่สาม เวียดนามเป็นประเทศเดียวในโลกที่การันตีว่าเขาไม่มีผู้ก่อการร้าย
"ไม่มีประเทศไหนในโลกกล้าพูดว่าในประเทศตัวเองไม่มีผู้ก่อการร้าย แต่เวียดนามกล้า เพราะมีเมื่อไหร่มันเก็บ มันทำปุ๋ยหมด เคยได้ยินไหมว่าที่เวียดนามมีประท้วง มีสไตรก์ เผาโรงงาน ปิดถนน โดยไม่สนใจว่าชาวบ้านจะเป็นอย่างไร ทำให้นักลงทุนต่างประเทศประสบความสำเร็จมากในเวียดนาม"
ไต้หวันถือเป็นนักลงทุนต่างชาติเบอร์ 1 ในเวียดนาม โดยบริษัทฟอร์โมซา พลาสติก ยักษ์ใหญ่ที่สุดของนักลงทุนไต้หวันได้เข้าไปสร้างอะไรต่อมิอะไรแทบทุกอย่าง
"ตอนนี้เวียดนามเองก็กำลังกระจายอำนาจเข้าไปในแต่ละจังหวัด เหมือนจีนที่แต่ละมณฑลแข่งกันฉิบหายวายป่วงเลย เพราะรัฐบาลกลางจะไม่ช่วย ให้แต่ละมณฑลต้องไปหากินกันเอง ทำให้แข่งกันหูดับตับไหม้ เป็นระบบ "อินดีเพนเดนต์" ที่ไม่ต้องพะวงเรื่องความมั่นคง"
ถามว่าเขามีประสิทธิภาพหรือไม่ ? เวียดนามกระจายงานออกไปให้ท้องถิ่นแล้ว อย่างการอนุมัติบีโอไอ โปรเจ็กต์ที่มูลค่า 40 ล้านเหรียญ ไม่ต้องส่งก๊อบปี้ให้รัฐบาลกลาง
แต่เวียดนามก็มีจุดเสียอยู่ที่ว่ารายได้ของ ผู้บริหารต่ำมาก เพราะโครงสร้างเป็นคอมมิวนิสต์ อาจจะมีเรื่องคอร์รัปชั่นบ้าง แต่หากจับได้เขายิงทิ้งเลย ในประเทศไทยนี่มีการยิงทิ้งกันกี่คน? แต่เวียดนามมีความเด็ดขาดมาก
"เรื่องการอออกใบอนุญาตตั้งโรงงานก็เห็นชัด ในนิคมฯผมในเมืองไทยแม้จะมีเอกสารครบก็ตาม กว่าจะออกให้ได้เป็นอาทิตย์สองอาทิตย์ แต่นิคมในเวียดนามหากมีเอกสารครบและถูกต้อง ใช้เวลาแค่ 4-6 ชั่วโมงเท่านั้น เขาก็แสตมป์ให้เลย"
ถามว่าเวียดนามจะแซงหน้าไทยในด้านจีดีพีไหม?
"ผมยังไม่เชื่อว่าเวียดนามจะแซงหน้าเราในเรื่องจีดีพีได้ เพราะมันห่างกันมาก เวียดนามไม่มีทางตามประเทศไทยได้ทัน แต่จะแซงหน้าในผลิตภัณฑ์บางตัว เช่น รองเท้า อาหาร เสื้อผ้า และไฮเทคบางตัว"
เวียดนามนั้นพื้นที่เล็กกว่าไทยประมาณ 30% และอินฟราสตรักเจอร์ยังแย่มาก ส่วนอุตสาหกรรมรถยนต์นั้นไม่มีทางสู้ไทยได้แน่ เพราะฝรั่งและญี่ปุ่นมาตั้งอยู่ในเมืองไทยหมด
สำหรับจีนนั้นถ้าพูดกันจริงๆ การเติบโตทางเศรษฐกิจของเขาเริ่มแค่ 5 ปีเท่านั้น แต่พื้นฐานดีจากการสร้างความเป็นปึกแผ่นโดยเหมา เซ ตุง ทำให้จีนไม่แตกกระเซ็นกระซ่านเหมือนรัสเซีย คนจีนถูกคุมโดยคอมมิวนิสต์ทำให้คนจีนไม่เกเร ไม่มีใครอยากถูกจับขังคุก เพราะจีนเขามีความคิดเรื่องทรมานคน จนคนเข็ดขยาดหมด
"เวียดนามนั้นเลียนแบบจีนแทบทุกอย่าง เลียนแบบแม้กระทั่งตราของรัฐบาล เครื่องแบบของตำรวจทหารก็เหมือนกัน"
อีกอย่างหนึ่งที่จะทำให้เวียดนามเติบโตทางเศรษฐกิจได้เร็ว คือคนเวียดนามใฝ่เรียนรู้เอามากๆ
"ร้านหนังสือในเวียดนามแม้จะห่วย แต่ทุกเย็นจะมีเด็กเข้าไปอ่านกันยังกับหนอน มีที่กวดวิชาเต็มไปหมด ส่วนพนักงานไทยที่จะไปเรียนอะไรต่อตอนเย็นมีกี่เปอร์เซ็นต์ ผมว่าต่ำกว่าเวียดนามอย่างน้อย 5 เท่า ความกระหายที่จะใฝ่รู้ต่างกันมาก"
ไทยเป็น"ดีทรอยต์"ได้อะไร?
ไทยจะได้อะไรหากเป็นดีทรอยต์ของเอเชีย ?
ยังเป็นคำถามที่ถกเถียงกันอยู่
สำหรับ "วิกรม" มองเห็นว่า เราได้อะไรหลายอย่าง
"สมัยก่อนนี้ คนรวยจริงๆ ถึงจะมีรถได้ วันนี้ไม่จำเป็นต้องรวย เพียงมีเงินเดือนระดับหนึ่ง แค่ 2 หมื่นกว่า 3 หมื่นก็ซื้อรถได้ เพราะว่าอุตสาหกรรมรถยนต์มาผลิตที่บ้านเรา"
ต้นทุนของรถที่มาผลิตในประเทศไทยนั้นอะไหล่ต่อ 1 ชิ้นถูกกว่าเดิม ในภาคเกษตรนั้นรถกระบะเข้าไปแทนเกวียน ซึ่งมีประสิทธิภาพในการขนส่งต่ำ
อีกสิ่งหนึ่งที่ได้คือ มีบริษัทอะไหล่หรือชิ้นส่วนเกิดขึ้นอีก 840 กว่าบริษัท ซึ่งก็ส่งผลต่อรายได้ของครอบครัวพนักงานเหล่านั้น
"แม้รถจะเป็นเจ้าของโดยจีเอ็ม 100% กำไรทั้งหมดเป็นของจีเอ็มนั้นถูก แต่กำไรนั้นจะต้องหักจากต้นทุนการผลิต ซึ่งต้นทุนการผลิตก็มาจากคนไทยทำทั้งนั้น อย่างในนิคมฯผมมีคนงานทั้งหมด 120,000 คน มีคนต่างชาติอยู่ไม่เกิน 1,500 คนเท่านั้น"
แล้วตอนนี้ไทยผลิตรถยนต์ 50% ของอาเซียน!
"นอกจากสร้างรายได้ให้กับครอบครัวแล้ว เขายังให้การศึกษา บริษัทเหล่านี้จะเทรนคนไทย นอกจากได้ความรู้แล้วยังกระตุ้นให้คนไทยรู้จักสงสัย รู้จักถาม"
และที่สำคัญอีกอย่างหนึ่งคือได้ภาษี บริษัทพวกนี้ไม่ค่อยขี้โกงเพราะเป็นบริษัทอยู่ในตลาด ถูกคุมด้วยระบบ ปีที่แล้วในนิคมอมตะนครเสียภาษี 2 พันกว่าล้านบาท ซึ่งบริษัทเหล่านี้ได้บีโอไอก็เยอะ ถ้าบีโอไอหมดเราก็จะได้ภาษีเพิ่มอีกอื้อเลย
"อีกอย่างหนึ่งผมเชื่อว่า จะทำให้เรามีจีเนียสออกมาอีกเยอะ เพราะคนไทยไม่ได้โง่โดยยีน แต่ระบบการเรียนการสอนมันห่วย เมื่อได้ระบบการเรียนการสอนที่ดีเข้ามาจะทำให้พวกเราฉลาดขึ้น"
ประชาชาติธุรกิจ หน้า 6
บทความปี 2004 p2
บทความปี 2004 p1 บทความปี 2003 p2 บทความปี 2003 p1 บทความปี 2002
"วิกรม กรมดิษฐ์" วิพากษ์ลงทุนไทย (1) ไทยคว้าเงินทุนทั่วโลกได้แค่ 1%
รายงานพิเศษ โดย จรัญ ยั่งยืน ประชาชาติธุรกิจ หน้า 20 วันที่ 19 กรกฎาคม 2547 ปีที่ 27 ฉบับที่ 3602 (2802)
ชื่อของ "วิกรม กรมดิษฐ์" นั้นย่อมคุ้นหูอย่างยิ่งในวงการเศรษฐกิจและอุตสาหกรรม
เพราะเขาทุ่มเทปลุกปั้นนิคมอุตสาหกรรมเครืออมตะจนฟูเพื่องมากในยุคนี้
แต่ปัจจุบัน "วิกรม" ในวัยต้นๆ 50 ตัดสินวางมือการบริหารธุรกิจไปเกือบหมด รั้งเพียงตำแหน่งประธานเจ้าหน้าที่บริหารบริษัท อมตะ คอร์ปอเรชั่น จำกัด (มหาชน) และประธานมูลนิธิอมตะ อันมีจุดมุ่งหมายเพื่อจัดตั้งเมืองสมบูรณ์แบบ (perfect city) เท่านั้น
ส่วนงานด้านบริหารอื่นๆ ของเครือนิคมอมตะ "วิกรม" ได้มอบหมายให้น้องๆ ร่วมบิดาซึ่งมีถึง 20 กว่าคนไปดำเนินการบริหารกันเอง
จากประสบการณ์ที่สั่งสมตั้งแต่วัยละอ่อนจนถึงขั้นปรมาจารย์ ทำให้ต้องยอมรับว่าเขาเป็นคนหนึ่งที่เชี่ยวชาญในเรื่องการลงทุน
"ประชาชาติธุรกิจ" ได้มีโอกาสไปเยี่ยมบ้านใหม่อันเป็นบ้านทรงไทยบนยอดตึกอันน่ายล
และจากการพบปะพูดคุยร่วม 2 ชั่วโมง จึงขอหยิบยกเรื่องการลงทุน ซึ่ง"วิกรม"แสดงความเห็นไว้อย่างน่าสนใจมานำเสนอต่อท่านผู้อ่าน
"นักลงทุนต่างประเทศ (FDI) ทั่วโลกมีเงินลงทุนกว่า 700,000 ล้านดอลลาร์ แต่มาลงทุนในเมืองไทยยังไม่ถึง 1% ส่วนอีก 99% นั้นลอยอยู่ในตลาดทั่วโลก เขาลงทุนที่จีนเป็นอันดับหนึ่ง ปี 2546 มีผู้ไปลงทุนถึง 53,000 ล้านดอลลาร์"
"วิกรม" ฉายภาพถึงเม็ดเงินที่มีการลงทุนกันทั่วโลกในทุกวันนี้
แต่มีคนมาลงทุนในเมืองไทยประมาณ 1% นั้นเป็นเรื่องรถยนต์เสียส่วนใหญ่ การผลิตรถยนต์ทั้งโลกนั้นผลิตปีละ 60 ล้านคัน ผลิตในเมืองไทยแค่ 7 แสนคันก็ถือว่าพีกที่สุดแล้ว หรือประมาณ 1.2% ของกำลังผลิตทั่วโลกโดยเฉพาะมิตซูบิชิตั้งแต่เข้ามาผลิตรถในเมืองไทยนั้นส่งออกไปแล้ว 6 แสนกว่าคัน ใน 130 กว่าประเทศ นี่แสดงว่าตลาดมันใหญ่
"วันนี้รถที่เข้าสิงคโปร์ 3 คันเป็นจากเมืองไทย 1 คัน"
รถบีเอ็มดับเบิลยูที่ผลิตในนิคมอุตสาหกรรม อมตะนครเป็นดัชนีชี้ให้เห็นว่าคุณภาพคนที่ทำรถยนต์ในประเทศไทยนั้นไปถึงระดับโลกแล้ว เพราะผลิตรถซีรีส์ 7 ที่ประกอบที่เมืองไทยนั้นคุณภาพใกล้เคียงกับรถที่ประกอบในเยอรมนี ซึ่งเป็นซีรีส์ที่แพงที่สุดของบีเอ็มฯ
ส่วนมอเตอร์ไซค์นั้นเราก็ผลิตมากมายมหาศาล
ทุกวันนี้ประเทศไทยยังมีพื้นที่ที่เหลือ (room) ที่จะไปทำอะไรอีกมาก
"FDI" เหลือตั้งมากแต่ทำไมอีก 99% นั้นไม่มาลงเมืองไทย ?
"เพราะบีโอไอการให้ความสะดวกแก่นักลงทุนต่างประเทศนั้นประเทศไทยยังไม่ได้แข่งขันเท่าที่ควร"
ทำไมสิงคโปร์จึงเป็นเซ็นเตอร์ของการเงินในภูมิภาค ?
เพราะสิงคโปร์นั้นเปิดเต็มที่มีบริษัทเกี่ยวกับการเงินในสิงคโปร์ 700 กว่าบริษัท มีบริษัทเกี่ยวกับการขนส่งสินค้า 8,000 บริษัท สิงคโปร์จึงกลายเป็นเมืองของสินค้าและการเงิน
ถามว่าแล้วทำไมเมืองไทยจึงไม่เป็น ?
เพราะเมืองไทยมีความคิดคอนเซอร์เวทีฟห้ามต่างชาติมาเดี๋ยวแบงก์ไทยจะเจ๊งทั้งที่เมืองไทยมีแบงก์ไม่กี่ครอบครัวที่รวย
เมืองไทยเป็นเมืองแบบว่าโปรเท็กต์ระบบผูก ขาด (protect monopoly) สิงคโปร์เขาไม่ รัฐบาลไทยในอดีตโปรเท็กต์ให้คน 10 ครอบครัวให้เขาทำแบงก์ แต่สิงคโปร์สนับสนุนเต็มที่ ให้สิทธิประโยชน์ ให้อะไรทุกอย่าง มันก็เลยกลายเป็นแหล่งการเงิน เดี๋ยวนี้ไปพม่า ไปอินเดีย ไปจีนก็ใช้เงินสิงคโปร์ได้ แต่ไม่รับเงินบาท
"วันนี้เรากลัวว่า FDI จะเข้ามายึดบ้านเรา เป็นความกลัวของคนที่อยู่ในระบบราชการ เป็นความกลัวของผู้ที่อยู่ในระบบการเงินที่เป็นคนไทย กลัวเพราะอะไร กลัวมีคนเก่งกว่า แต่คนที่ไม่เก่งอยู่แถวชายแดนเป็นล้านคนนี่ไม่เป็นไรเพราะพวกนี้มันไม่มาแข่งขันกับพวกตน ซึ่งเป็นความคิดที่ผิด"
"วิกรม" เปรียบเทียบระหว่างไทยกับสิงคโปร์ ว่า ขนาดของสิงคโปร์แค่ 662 ตารางกิโลเมตร แต่กรุงเทพฯของเรา 1,500 ตารางกิโลเมตร ใหญ่กว่าเกือบ 3 เท่า แต่รายได้ต่อหัวของคนสิงคโปร์มากกว่าคนไทย 10 เท่า สิงคโปร์มีรายได้ต่อหัวต่อปี 20,000 เหรียญ แต่รายได้ของคนไทยยังไม่ถึง 2,000 เหรียญเลย
หรืออย่างความหนาแน่นของคนสิงคโปร์นั้น 1 ตารางกิโลเมตรมีถึง 6,000 คน แต่ของไทยแค่ 110 คน จะเห็นว่าไทยมีที่ดินมากกว่าสิงคโปร์มาก
ถามว่าสิงคโปร์มีอะไรดีกว่าเมืองไทยหรือ แม้ แต่น้ำกินยังต้องเอามาจากมาเลย์เลย
"หากย้อนกลับไปเมื่อ 30 ปีที่แล้วรายได้คนสิงคโปร์น้อยกว่าคนไทยอีก แต่การปกครองยุคนั้นของเราเอาแต่ทหารๆ มาเป็นนายกฯ ถามว่ามีทหารคนไหนที่ทำเซ็งลี้เก่งบ้าง แต่สิงคโปร์มีลี กวน ยู ที่มีหัวเซ็งลี้"
ทุกวันนี้คุณภาพชีวิตคนของสิงคโปร์ดีกว่าของเรามาก จากสนามบินแล้วเข้าไปในเมืองเต็มไปด้วยต้นไม้ ซึ่งแสดงว่าคนมีคุณภาพชีวิตที่ดี กินดีอยู่ดี คนแข็งแรง แต่คนไทยดูหน้าซีดๆ เหลืองๆ
"คนไทยเราหลอกตัวเองว่าดีกว่าที่อื่น เพราะคนรวยพูด ไม่ใช่คนจนพูด"
เวลานี้คนว่างงานในเมืองไทยมาก คนจนต้องไปทำมาหากินในต่างประเทศเป็นล้านคน อยู่ในอเมริกา 3-4 แสนคน เมื่อก่อนนี้มีคนไทยไปอยู่ไต้หวันถึง 2 แสนคน ตอนนี้ลดลงมาเหลือ 1.1 แสนคน และมีอีกไม่น้อยที่กระจายอยู่ในญี่ปุ่น มาเลเซีย และยุโรป
ในกลุ่มอาเซียนนั้นประเทศฟิลิปปินส์ถือว่าเผชิญปัญหาหนัก บ้านเมืองของเขาวันนี้กับเมื่อ 25 ปีที่แล้วแทบไม่ได้ต่างกันเลย มีคนออกไปทำงานต่างประเทศถึง 10 กว่าล้านคน เขามีคนมากและส่วนใหญ่นับถือศาสนาคริสต์นิกายคาทอลิก จึงไม่มีการคุมกำเนิด ถ้าใครมาพูดเรื่องคุมกำเนิดก็ไม่ได้รับการเลือกตั้งแน่ บวกกับประธานาธิบดีที่ผ่านมาส่วนใหญ่เป็นแม่บ้าน นักร้อง ดารา เวลาคุยกันมันคุยเรื่องยี่ห้อเสื้อ จึงเป็นปัญหาในการบริหารประเทศ
"สำหรับไทยต้องมามองว่าทำไมสิงคโปร์จึงมีงานทำ ก็เพราะมันเปิดประตูให้คนมาลงทุน ลี กวน ยู บอก เฮ้ยเข้ามาจะให้สิทธิประโยชน์ จะสร้างถนนให้ ต่างชาติที่อยากจะมาลงทุนก็เลยให้สิงคโปร์ เป็นฐาน"
นั่นคือสิ่งที่ "วิกรม" มองเห็นประโยชน์จากการเข้ามาลงทุนของต่างชาติ
แล้วจะชักจูงต่างชาติให้นำเม็ดเงินมาลง ทุนในเมืองไทยเพิ่มขึ้นได้อย่างไร ?
(โปรดอ่านต่อในฉบับหน้า)
ไม่เอาการเมือง !!
ชื่อของ "วิกรม กรมดิษฐ์" ผุดเป็นหัวข้อข่าวการเมืองอยู่เป็นระยะๆ ก่อนที่ "สุวัจน์ ลิปตพัลลภ" จะนำพรรคชาติพัฒนาไปซุกไออุ่นรัฐบาล พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร เขาก็มีชื่อเป็นรัฐมนตรีคนหนึ่งในสังกัดพรรคชาติพัฒนา
"เรื่องการเมืองนั้นผมไม่อยากเป็น ผมบอกมาตลอดว่าผมไม่สนใจเรื่องชื่อเสียง ไม่สนใจเรื่องอำนาจ ไม่สนใจเรื่องวาสนา ไม่สนใจเรื่องเหรียญตราหรือรางวัลอะไรทั้งนั้นในชีวิตผม"
ไม่สนใจเรื่องรัฐมนตรีช่วยว่าการหรือรัฐมนตรีว่าการอะไรทั้งนั้น แต่ที่พูดไปก็ต้องให้เกียรติสุวัจน์ ลิปตพัลลภ เขาอุตส่าห์มาเชิญไปเป็นเลขาธิการพรรค มาเชิญไปเป็นรัฐมนตรี ฉะนั้นก็ต้องลงอย่างไรให้มันดูดีกับเขา
"ผมได้บอกกับเขาไปตั้งแต่ทีแรกแล้วว่า ผมไม่สะดวกเพราะใจผมไม่เอา"
เมื่อถามว่าสนับสนุนพรรคการ เมืองไหน
"ผมสนับสนุนทุกคนแหละ ผมมีเพื่อน ดีก็ช่วยผมมีแต่พรรคพวกไม่มีพรรคการ เมือง"
ประชาชาติธุรกิจ หน้า 8
--------------------------------------------------------------------------------
"วิกรม กรมดิษฐ์"วิพากษ์ลงทุนไทย (2) แนะกลยุทธ์ดูดเงินลงทุน FDI
รายงาน จรัญ ยั่งยืน เรียบเรียง ประชาชาติธุรกิจ หน้า 6 วันที่ 22 กรกฎาคม 2547 ปีที่ 28 ฉบับที่ 3602 (2802)
หากจะถามว่าแล้วไทยจะดึงเม็ดเงินลงทุน (FDI) ที่ลอยอยู่ทั่วโลกถึง 7 แสนล้านดอลลาร์ มาลงทุนในบ้านเราเพิ่มได้อย่างไร ?
"วิกรม กรมดิษฐ์" เห็นหนทางโดยเราต้องดำเนินการใน 4 ประการ
1.เรื่องสิทธิประโยชน์
ไทยต้องให้ผู้ลงทุนต่างชาติมากกว่าประเทศอื่นให้ เช่น วันนี้สิงคโปร์ให้เท่าไหร่ เราก็ต้องให้มากกว่า 30%
เมื่อต่างชาติเข้ามาบริษัทหนึ่ง ถามว่าเราได้อะไร ? "ที่ดินขายได้ สิ่งก่อสร้างขายได้ น้ำ ไฟ อาหาร วัตถุดิบขายได้"
"ถ้าวันนี้เราไม่ให้ต่างชาติเข้าสักคนหนึ่ง เราจะยิ่งกว่าพม่าอีก รถที่ใช้ก็เป็นรถอีแต๋น"
ผมเคยคุยกับนายธารินทร์ นิมมานเหมินท์ สมัยเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง บอกท่านว่า สิทธิประโยชน์ของเรานั้นต้องให้มากกว่าที่สิงคโปร์กับมาเลเซียเขาให้ คุณธารินทร์บอกว่าเราก็ให้เหมือนๆ กับมาเลย์และสิงคโปร์แล้วทำไมต้องให้มากกว่า
"อันนี้ไม่ใช่หัวคิดเซ็งลี้ ไม่ได้เป็นพ่อค้า ถ้าใครมีความคิดแบบนี้บริษัทนั้นเจ๊ง ถ้าเป็นพ่อค้าต้องบอกว่า จะทำยังไงถึงจะได้งาน"
2.ต้องล้างกฎหมาย ตม.
เพราะเป็นอุปสรรคกับนักลงทุนต่างประเทศ แต่เราปล่อยให้พม่านุ่งโสร่ง ลาว เขมร และเนปาลเข้ามาเป็นล้านๆ คน ส่วนพวกต่างชาติที่มีเงินต่างชาติที่มีหัวต่างชาติที่มีเทคโนโลยีกลับเข้ามาไม่ได้
วันนี้คนไต้หวันไปอยู่ในเมืองจีนแล้วล้านกว่าคน มีเงินลงทุน 1 แสนกว่าล้านเหรียญในระยะเวลาไม่ถึง 10 ปี แต่เขามาลงในไทย 40 กว่าปีแค่ 1.1 หมื่นล้านเหรียญ (ประมาณ 5 แสนล้านบาท) ตอนนี้มีคนไต้หวันอยู่ 5 หมื่นคน เท่ากับว่ามีเงินลงทุนคนละ 10 ล้านบาทเท่านั้น
ถามว่าคนไต้หวันที่มาลงทุนในประเทศไทยมีเกเรสักกี่คน ?
"เราควรมาขีดใหม่ว่า ถ้าวันนี้เราต้องการเงินเข้ามาลงทุน 1 ล้านล้านบาท คนที่อยากจะมาถือสัญชาติไทย เช่น ไต้หวัน ฮ่องกง สิงคโปร์ ญี่ปุ่น หรืออเมริกา พวกนี้เขามาถึงเขาเห็นโอกาสเพราะพื้นที่ของเราใหญ่โต สมบูรณ์ เมื่อเขาเข้ามาก็จะขนเงินมาด้วย"
"โดยเรากำหนดว่าต้องจบคณะที่เราอยากได้ หรือคนหนึ่งต้องมีเงินอย่างน้อย 20 ล้านบาท กำหนดประเภทอุตสาหกรรมอย่างนี้จะต้องมีลง ทุนเท่านี้ อายุไม่เกินเท่านี้ ซึ่งเป็นสเป็กที่ชาวบ้านเขาทำมาตั้งชาติหนึ่งแล้ว ถ้าอยากให้ประเทศไทยโตต้องเปิดตรงนี้"
3.เรื่องการสร้างสาธารณูปโภคหรือความสะดวก
พวกต่างชาติตอนนี้เขาเข้ามา เขาไม่สะดวกเรื่องรถติดที่กรุงเทพฯ แต่ที่สิงคโปร์นั้นคนไม่ว่าจะอยู่ตรงไหนสามารถต่อสายได้หมด เมืองไทยนั้นแค่ไปที่อีสเทิร์นซีบอร์ดน้ำยังไม่พอใช้เลย
"ผมเองก็ลงทุนน้ำไป 1,000 กว่าล้านสำหรับ อมตะนคร แต่ที่สิงคโปร์นั้นน้ำเขาไม่มีก็ต่อท่อมาจากมาเลย์"
4.ต้องปรับปรุงกฎหมาย
"กฎหมายเรามันไม่โปร่งใส มันลูบหน้าปะจมูก ทำให้คนไม่มั่นใจ"
ถ้าเราปรับปรุง 4 ข้อนี้ได้จะทำให้นักลงทุนเพิ่มขึ้นจาก 1% เพราะมีเงินลงทุนจากต่างประเทศลอยอยู่อีก 99% มันอาจจะกลายเป็น 2% ถ้าทำแบบนี้ได้รัฐบาลจะเพิ่มจีดีพีเป็น 10% หรือ 11% ก็ไม่ใช่เป็นเรื่องยาก
"วันนี้ถ้าบอกว่าเงินของต่างชาติที่ต้องการเข้ามาลงทุนในประเทศไทยล้านล้านบาท ช่วงที่ผ่านมาเราแค่ 2 แสนกว่าล้านบาท ซึ่งเป็น 25% ของจีดีพี มันจะไปกระตุ้นเม็ดเงินในตลาดและทุกๆ อย่างได้"
ถามว่าทำไมการลงทุนของจีนจึงโตเป็นเบอร์หนึ่งตลอด มีเงินลงทุนเข้ามาตั้ง 53,000 ล้านดอลลาร์ ปีที่แล้วจีนได้ดุลการค้าจากอเมริกา 100,000 ล้านเหรียญ เงินทุนสำรองระหว่างประเทศ 400,000 ล้านเหรียญ ไต้หวันมีอีก 200,000 ล้านเหรียญ ฮ่องกงอีก 100,000 ล้านเหรียญ
"ผมไปเวียดนามปรากฏว่าผมเอาเงินไปทิ้งไว้มหาศาล เอากลับบ้านไม่ได้เช่นเดียวกัน หากต่างชาติมาลงทุนบ้านเราแล้วขนกลับไปได้หรือเปล่า ?"
"วันนี้เป็นปัญหาของรัฐบาลเรา แต่รัฐบาลเราไม่ใช้หัว คนบริหารไม่ได้วิชั่นเลย คิดดูถ้ามี FDI เหมือนประเทศจีนเข้ามา คนพวกนี้ก็ไม่ต้องออกไปทำงานที่ไหนหรอก"
เราไม่รู้จักตัวเอง!!!
มองเหมือนพวกม้า
"ประเด็นตอนนี้ คือ รัฐบาลก็ดี คนไทย ก็ดี ไม่รู้จักตัวตนของตัวเองว่าเรายืนอยู่ตรงไหน ก็เลยทำไม่ถูกว่าจะแก้ตรงไหน"
"คนไทยเวลาไปเวียดนามก็บอกว่า เฮ้ย... เวียดนามก็อีก 20 ปี พอไปเมืองจีนก็บอก เฮ้ย...อีก 20 ปี พอไปที่ไหนก็จะเอาสีลมไปเปรียบกับชาวบ้านเขาเสียเรื่อย คนไทยค่อนประเทศมองเหมือนพวกม้า มองเห็นแค่ตรงหน้า แต่ไม่มองไม่เห็นรอบข้าง"
ที่ว่าเราไม่รู้จักตัวเองนั้นมีอยู่ 3 ข้อ
1.ไม่รู้ว่าวันนี้เราอยู่ตรงไหนของโลก
ประเทศในโลกมีอยู่ 200 ประเทศ เราห่างไกลจากเขาเยอะเลย แต่คนไทยกำลังหลอกตัวเองว่า ไปที่ไหนแล้วเราดีกว่าคนอื่นอุดมสมบูรณ์นั่นก็ใช่เพราะเราไม่มีแผ่นดินไหว ไม่มีไต้ฝุ่น แล้วก็คิดว่าตัวเองดี คนไทยไม่รู้จักตัวเองที่แท้จริงว่าเราอยู่ตรงไหน
2.คนไทยไม่ค่อยยอมแก้ไขและชอบตำข้าวสารกรอกหม้อ
อย่างปัญหาเรื่องน้ำนี่เราตำข้าวสารกรอกหม้อมาตลอด ฝนตกทั้งประเทศไทย 8 แสนล้านคิวต่อปี เขื่อนทั้งหมดที่มีในประเทศไทยเก็บน้ำได้แค่ 10% เท่านั้นเอง
เวลาฝนตกน้ำท่วมก็เอากระสอบทรายมาเรียงๆ กัน ปีหน้าก็เอามาเรียงๆ อีก เพื่อให้น้ำมันผ่านๆ ไป พอจบหน้าน้ำเราก็ลืมกันแล้วซึ่งเขาเรียกว่า ตำข้าวสารกรอกหม้อ พอถึงหน้าแล้งชาวบ้านก็จะฆ่ากันเพื่อแย่งน้ำกันอีก
"ทำไมเราไม่เพิ่มการเก็บน้ำฝนที่ตกมา 100% เป็นสัก 30% ล่ะ"
3.การศึกษาเราห่วย
"มีแต่วอลุ่มแต่ไม่มีคุณภาพ เมื่อ 8-9 ปีที่แล้วยูนิโด้ให้เรตติ้งของไทยกับเวียดนามเท่ากัน ผมบอกบ้า คือคิดแบบคนไทยว่าไม่จริง เถียงใหญ่เลย แต่เมื่อไปดูการสอบแข่งขันโอลิมปิกนักเรียน เวียดนามได้เหรียญทองพวกเลข เคมี ฟิสิกส์กันเกลื่อนเลย แต่ประเทศไทยเพิ่งจะได้ ได้สักอันก็ดีใจกันยกใหญ่เลย"
ยกตัวอย่าง ไต้หวันเล็กกว่าประเทศไทย 13 เท่า พื้นที่ทำมาหากินเล็กกว่าประเทศไทย 20 เท่า แต่มีทุนสำรองระหว่างประเทศมากกว่าประเทศไทย 5 เท่า ขณะที่ประชากรน้อยกว่า เรา 3 เท่า พื้นที่ในประเทศก็มีแต่หินทั้งนั้น
มหาวิทยาลัยไต้หวันนั้น คนสอบเข้าได้เป็นเด็กอัจฉริยะแทบทั้งหมด เมื่อปีที่แล้วไต้หวัน มียอดขายเฉพาะไอทีอย่างเดียว 64,000 ล้านเหรียญ เกือบเท่ากับยอดส่งออกทั้งประเทศไทยที่มีประมาณ 7 หมื่นล้านเหรียญ
"วันนี้เราต้องเอกซเรย์ตัวเองแล้วปรับ ปรุงแก้ไขเสีย"
ประชาชาติธุรกิจ หน้า 6
--------------------------------------------------------------------------------
"วิกรมกรมดิษฐ์" วิพากษ์ลงทุนไทย(จบ) จับตาเวียดนามคู่แข่งที่น่ากลัว!!!
รายงานพิเศษ จรัญ ยั่งยืน เรียบเรียง ประชาชาติธุรกิจ หน้า 6 วันที่ 26 กรกฎาคม 2547 ปีที่ 28 ฉบับที่ 3604 (2804)
สำหรับเพื่อนบ้านของไทยนั้น "วิกรม กรมดิษฐ์" มองว่าเวียดนามกำลังพัฒนาเศรษฐกิจอย่างน่ากลัวมากประเทศหนึ่ง
เวียดนามมีความน่ากลัวใน 3-4 อย่าง
อย่างแรกคือ อุตสาหกรรมที่ใช้แรงงานมาก เช่น รองเท้า อุตสาหกรรมอาหาร อุตสาหกรรมเกษตร นั้นเราแพ้เวียดนามหลุดลุ่ยไปแล้ว
"มีเจ้าของโรงงานทำรองเท้าคนหนึ่งอยู่บ้าน โป่งเขาไปตั้งโรงงานทำรองเท้าในนิคมของเราที่เวียดนาม เอาสแตนดาร์ดจากโรงงานที่บ้านโป่งไปใช้ ขนาดของเครื่องจักรเท่ากัน จำนวนคนเท่ากัน เปิดได้แค่ 9 เดือน ปรากฏว่ามีกำลังผลิตมากกว่าผลิตที่บ้านโป่ง 30%"
ในด้านต้นทุนค่าแรงก็เช่นเดียว ในเวียดนามถูกกว่าเมืองไทย 2 เท่ากว่า แถมเวลาส่งออกรองเท้ายี่ห้อเดียวกันไปยุโรป ถ้าประทับตราว่าเป็นโปรดักต์ออฟเวียดนามยังเสียภาษีนำเข้าถูกกว่าส่งจากเมืองไทย
อย่างที่สอง สินค้าอะไรที่ต่อไปเป็นสินไฮเทคและใช้คนงานฝีมือสูงอีกไม่เกิน 5-7 ปีไทยก็ต้องแพ้เวียดนาม เพราะว่าพวกนี้ต้องใช้คนเก่งจำนวน มาก รวมทั้งเรื่องไอทีเรื่องซอฟต์แวร์ต่างๆ เราจะแพ้เวียดนามด้วย
อย่างที่สาม เวียดนามเป็นประเทศเดียวในโลกที่การันตีว่าเขาไม่มีผู้ก่อการร้าย
"ไม่มีประเทศไหนในโลกกล้าพูดว่าในประเทศตัวเองไม่มีผู้ก่อการร้าย แต่เวียดนามกล้า เพราะมีเมื่อไหร่มันเก็บ มันทำปุ๋ยหมด เคยได้ยินไหมว่าที่เวียดนามมีประท้วง มีสไตรก์ เผาโรงงาน ปิดถนน โดยไม่สนใจว่าชาวบ้านจะเป็นอย่างไร ทำให้นักลงทุนต่างประเทศประสบความสำเร็จมากในเวียดนาม"
ไต้หวันถือเป็นนักลงทุนต่างชาติเบอร์ 1 ในเวียดนาม โดยบริษัทฟอร์โมซา พลาสติก ยักษ์ใหญ่ที่สุดของนักลงทุนไต้หวันได้เข้าไปสร้างอะไรต่อมิอะไรแทบทุกอย่าง
"ตอนนี้เวียดนามเองก็กำลังกระจายอำนาจเข้าไปในแต่ละจังหวัด เหมือนจีนที่แต่ละมณฑลแข่งกันฉิบหายวายป่วงเลย เพราะรัฐบาลกลางจะไม่ช่วย ให้แต่ละมณฑลต้องไปหากินกันเอง ทำให้แข่งกันหูดับตับไหม้ เป็นระบบ "อินดีเพนเดนต์" ที่ไม่ต้องพะวงเรื่องความมั่นคง"
ถามว่าเขามีประสิทธิภาพหรือไม่ ? เวียดนามกระจายงานออกไปให้ท้องถิ่นแล้ว อย่างการอนุมัติบีโอไอ โปรเจ็กต์ที่มูลค่า 40 ล้านเหรียญ ไม่ต้องส่งก๊อบปี้ให้รัฐบาลกลาง
แต่เวียดนามก็มีจุดเสียอยู่ที่ว่ารายได้ของ ผู้บริหารต่ำมาก เพราะโครงสร้างเป็นคอมมิวนิสต์ อาจจะมีเรื่องคอร์รัปชั่นบ้าง แต่หากจับได้เขายิงทิ้งเลย ในประเทศไทยนี่มีการยิงทิ้งกันกี่คน? แต่เวียดนามมีความเด็ดขาดมาก
"เรื่องการอออกใบอนุญาตตั้งโรงงานก็เห็นชัด ในนิคมฯผมในเมืองไทยแม้จะมีเอกสารครบก็ตาม กว่าจะออกให้ได้เป็นอาทิตย์สองอาทิตย์ แต่นิคมในเวียดนามหากมีเอกสารครบและถูกต้อง ใช้เวลาแค่ 4-6 ชั่วโมงเท่านั้น เขาก็แสตมป์ให้เลย"
ถามว่าเวียดนามจะแซงหน้าไทยในด้านจีดีพีไหม?
"ผมยังไม่เชื่อว่าเวียดนามจะแซงหน้าเราในเรื่องจีดีพีได้ เพราะมันห่างกันมาก เวียดนามไม่มีทางตามประเทศไทยได้ทัน แต่จะแซงหน้าในผลิตภัณฑ์บางตัว เช่น รองเท้า อาหาร เสื้อผ้า และไฮเทคบางตัว"
เวียดนามนั้นพื้นที่เล็กกว่าไทยประมาณ 30% และอินฟราสตรักเจอร์ยังแย่มาก ส่วนอุตสาหกรรมรถยนต์นั้นไม่มีทางสู้ไทยได้แน่ เพราะฝรั่งและญี่ปุ่นมาตั้งอยู่ในเมืองไทยหมด
สำหรับจีนนั้นถ้าพูดกันจริงๆ การเติบโตทางเศรษฐกิจของเขาเริ่มแค่ 5 ปีเท่านั้น แต่พื้นฐานดีจากการสร้างความเป็นปึกแผ่นโดยเหมา เซ ตุง ทำให้จีนไม่แตกกระเซ็นกระซ่านเหมือนรัสเซีย คนจีนถูกคุมโดยคอมมิวนิสต์ทำให้คนจีนไม่เกเร ไม่มีใครอยากถูกจับขังคุก เพราะจีนเขามีความคิดเรื่องทรมานคน จนคนเข็ดขยาดหมด
"เวียดนามนั้นเลียนแบบจีนแทบทุกอย่าง เลียนแบบแม้กระทั่งตราของรัฐบาล เครื่องแบบของตำรวจทหารก็เหมือนกัน"
อีกอย่างหนึ่งที่จะทำให้เวียดนามเติบโตทางเศรษฐกิจได้เร็ว คือคนเวียดนามใฝ่เรียนรู้เอามากๆ
"ร้านหนังสือในเวียดนามแม้จะห่วย แต่ทุกเย็นจะมีเด็กเข้าไปอ่านกันยังกับหนอน มีที่กวดวิชาเต็มไปหมด ส่วนพนักงานไทยที่จะไปเรียนอะไรต่อตอนเย็นมีกี่เปอร์เซ็นต์ ผมว่าต่ำกว่าเวียดนามอย่างน้อย 5 เท่า ความกระหายที่จะใฝ่รู้ต่างกันมาก"
ไทยเป็น"ดีทรอยต์"ได้อะไร?
ไทยจะได้อะไรหากเป็นดีทรอยต์ของเอเชีย ?
ยังเป็นคำถามที่ถกเถียงกันอยู่
สำหรับ "วิกรม" มองเห็นว่า เราได้อะไรหลายอย่าง
"สมัยก่อนนี้ คนรวยจริงๆ ถึงจะมีรถได้ วันนี้ไม่จำเป็นต้องรวย เพียงมีเงินเดือนระดับหนึ่ง แค่ 2 หมื่นกว่า 3 หมื่นก็ซื้อรถได้ เพราะว่าอุตสาหกรรมรถยนต์มาผลิตที่บ้านเรา"
ต้นทุนของรถที่มาผลิตในประเทศไทยนั้นอะไหล่ต่อ 1 ชิ้นถูกกว่าเดิม ในภาคเกษตรนั้นรถกระบะเข้าไปแทนเกวียน ซึ่งมีประสิทธิภาพในการขนส่งต่ำ
อีกสิ่งหนึ่งที่ได้คือ มีบริษัทอะไหล่หรือชิ้นส่วนเกิดขึ้นอีก 840 กว่าบริษัท ซึ่งก็ส่งผลต่อรายได้ของครอบครัวพนักงานเหล่านั้น
"แม้รถจะเป็นเจ้าของโดยจีเอ็ม 100% กำไรทั้งหมดเป็นของจีเอ็มนั้นถูก แต่กำไรนั้นจะต้องหักจากต้นทุนการผลิต ซึ่งต้นทุนการผลิตก็มาจากคนไทยทำทั้งนั้น อย่างในนิคมฯผมมีคนงานทั้งหมด 120,000 คน มีคนต่างชาติอยู่ไม่เกิน 1,500 คนเท่านั้น"
แล้วตอนนี้ไทยผลิตรถยนต์ 50% ของอาเซียน!
"นอกจากสร้างรายได้ให้กับครอบครัวแล้ว เขายังให้การศึกษา บริษัทเหล่านี้จะเทรนคนไทย นอกจากได้ความรู้แล้วยังกระตุ้นให้คนไทยรู้จักสงสัย รู้จักถาม"
และที่สำคัญอีกอย่างหนึ่งคือได้ภาษี บริษัทพวกนี้ไม่ค่อยขี้โกงเพราะเป็นบริษัทอยู่ในตลาด ถูกคุมด้วยระบบ ปีที่แล้วในนิคมอมตะนครเสียภาษี 2 พันกว่าล้านบาท ซึ่งบริษัทเหล่านี้ได้บีโอไอก็เยอะ ถ้าบีโอไอหมดเราก็จะได้ภาษีเพิ่มอีกอื้อเลย
"อีกอย่างหนึ่งผมเชื่อว่า จะทำให้เรามีจีเนียสออกมาอีกเยอะ เพราะคนไทยไม่ได้โง่โดยยีน แต่ระบบการเรียนการสอนมันห่วย เมื่อได้ระบบการเรียนการสอนที่ดีเข้ามาจะทำให้พวกเราฉลาดขึ้น"
ประชาชาติธุรกิจ หน้า 6
วันเสาร์ที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2551
ผู้หญิงลืมไม่เป็น’ จำได้ทุกรายละเอียดชีวิต
เดลิเมล์ – สำหรับหลายคนอาจคิดว่าการจดจำทุกรายละเอียดในทุกวันของชีวิตได้เป็นพรสวรรค์ แต่สำหรับจิลล์ ไพรซ์ การที่เธอไม่สามารถปิดสวิตช์ความทรงจำอันน่าทึ่งได้ถือเป็นคำสาป
เป็นครั้งแรกที่ไพรซ์ วัย 42 ปี เปิดเผยตัวต่อสาธารณะ รวมถึงความสามารถพิเศษที่ตัวเธอเองเปรียบเทียบว่า เหมือนชีวิตประจำวันเป็นทีวีที่หน้าจอถูกผ่าครึ่ง ด้านหนึ่งเป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นปัจจุบัน แต่อีกด้านเป็นความทรงจำที่ย้อนกลับมาไม่ขาดสาย
ความทรงจำเหล่านั้นถูกกระตุ้นจากสิ่งที่ต้องพบเจอทั่วไป ไม่ว่าจะเป็นเพลง กลิ่น เรื่องราวในทีวี แม้จะหลับอย่างเป็นสุขยังทำไม่ได้ หลายครั้งเรื่องราวเก่าๆ ปลุกให้เธอตื่นขึ้นมากลางดึก
ไพรซ์จำทุกฉากทุกตอนในชีวิตได้ตั้งแต่ปี 1980 จำได้ถึงขนาดว่าวันนี้วันนั้นตื่นนอนตอนไหน เจอใครบ้าง ทำอะไร กินอะไร เรียกได้ว่าเป็นไดอารี่มนุษย์คงไม่ผิด
หลายปีมานี้ไม่มีใครรู้จักตัวตนของเธอ มีแต่เพียงนำเรื่องราวของเธอไปอ้างอิงโดยไม่ระบุชื่อในวารสารวิทยาศาสตร์
ความสามารถของไพรซ์ไม่ปกติจนถึงขั้นที่นักวิจัยของมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย-เออร์วิน นิยามอาการของเธอขึ้นมาใหม่ว่า hyperthymestic syndrome โดย thymestic มาจากภาษากรีกแปลว่าการจดจำ ส่วน hyper หมายความถึงสิ่งใดก็ตามที่เกินระดับปกติ
ไพรซ์ บอกว่า ความทรงจำของเธอเริ่มทำงานหนักกว่าที่ควรจะเป็น หลังจากครอบครัวย้ายไปอยู่ลอสแองเจลีสตอนที่เธออายุเพียง 8 ขวบ และนับจากอายุ 14 ปี หรือในปี 1980 ไพรซ์เริ่มจำทุกรายละเอียดของชีวิตได้
นักวิทยาศาสตร์ด้านสมอง ระบุว่า ความเศร้าโศกจากการย้ายบ้านอาจทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างรุนแรงในสมอง และการเปลี่ยนแปลงนั้นส่งผลตกค้างเป็นเวลานาน โดยเฉพาะหากเกิดกับเด็กที่ยึดติดกับความทรงจำของชีวิตช่วงก่อนหน้านั้น
ไพรซ์ บอกว่า บางความทรงจำก็แสนดี ทำให้รู้สึกอบอุ่นปลอดภัย
“แต่ฉันก็จำการตัดสินใจแย่ๆ การถูกต่อว่า และช่วงเวลาที่ลำบากและเจ็บปวดใจได้ด้วย หลายปีมานี้ ความทรงจำเก่าๆ บั่นทอนจิตใจฉัน ทำให้ชีวิตจิตใจฉันกลายเป็นอัมพาต”
ไพรซ์ ที่มีสถานะม่ายและทำงานเป็นพนักงานธุรการของโรงเรียนแห่งหนึ่ง กังวลกับอาการของตัวเองกระทั่งในปี 2002 ต้องไปให้ศาสตราจารย์เจมส์ แมกกัฟ ตรวจหาความผิดปกติ
เธอเขียนถึงศาสตราจารย์ผู้นั้นว่า “ความทรงจำของฉันแน่นหนามาก ราวกับหนังที่ฉายซ้ำไปซ้ำมาไม่มีวันจบ
“คนส่วนใหญ่เรียกสิ่งนี้ว่าพรสวรรค์ แต่ฉันว่าเป็นความทุกข์มากกว่า ภาพเหตุการณ์ที่ผ่านมาตลอดทั้งชีวิตวนเวียนอยู่ในสมองทุกวันจนฉันแทบบ้า!”
ศาสตราจารย์แมกกัฟทึ่งกับสิ่งที่ได้พบ
“คุณอาจสุ่มเลือกวันหนึ่งวันใดในอดีตขึ้นมา แค่ไม่กี่นาทีเธอจะบอกได้ว่าวันนั้นเป็นวันอะไร และมีอะไรเกิดขึ้นบ้าง”
ตั้งแต่อายุ 10 ขวบจนกลายเป็นผู้ใหญ่วัย 34 ไพรซ์จดบันทึกประจำวันสม่ำเสมอ ซึ่งช่วยให้นักวิจัยสามารถตรวจสอบได้ว่าเธอจำเรื่องราวเก่าๆ ได้จริงหรือไม่
ไพรซ์ ซึ่งเขียนหนังสือชื่อว่า ‘ผู้หญิงลืมไม่เป็น’ คิดว่าความทรงจำที่เต้นเร่าในสมองตลอดเวลามีสาเหตุมาจากช่วงเวลาหลายปีที่เธอติดอยู่ในภาวะซึมเศร้า
ด้านศาสตราจารย์แมกกัฟนั้น นับจากเขียนถึงไพรซ์ครั้งแรก เขาได้พบคนที่มีความสามารถพิเศษคล้ายคลึงกันนี้อีก 5 คน และอีก 50 คนที่มีความเป็นไปได้ว่าอาจเป็นแบบเดียวกับไพรซ์
จากการสแกนด้วยเครื่อง MRI ศาสตราจารย์แมกกัฟ พบว่า สมองของคนเหล่านี้มีรูปทรงแตกต่างจากคนปกติเล็กน้อย
นอกจากนั้น ยังพบว่า ไพรซ์และคนที่มีพรสวรรค์ด้านความจำอีก 3 จาก 5 คนนั้น ถนัดซ้าย ที่น่าประหลาดใจคือทั้ง 6 คนสะสมตารางรายการทีวี หนังเก่า โปรแกรมหนัง และไม่ใช่แค่เป็นลิ้นชัก แต่สะสมกันเป็นห้อง
ขณะที่การวิจัยดำเนินต่อไป ไพรซ์ยังคงจดจำเรื่องราวที่ผ่านมาได้ไม่ตกหล่น และกังวลกับอาการนี้
สิ่งที่เจ้าตัวกังวลที่สุดก็คือ วันหนึ่งเธออาจสูญเสียความทรงจำ
บทความจาก ผู้จัดการออนไลน์ สามารถดูบทความต้นฉบับที่ลิงค์ด้านล่าง ครับ
จิลล์ ไพรซ์
วันศุกร์ที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2551
วันศุกร์ที่ 18 เมษายน พ.ศ. 2551
สมัครสมาชิก:
บทความ (Atom)
